نبودن هیچکس سخت نیست ، فراموش کردن یک بودن سخت است.

 

 

.................................................

 

تو آسمون عاشقی ستاره پیدا نکنی ، مدیون اشکای منی اگه فراموشم کنی.

 

 

.................................................

 

قسم بر جامه عشقی که از مهرت بتن دارم ، فراموشت نخواهم کرد تا جان در بدن دارم.

 

 

.................................................

 

فراموش کردن دوستان بزرگ لطمه زدن به قانون خاطره هاست همیشه به یادتم.

 

 

.................................................

 

رسم دنیا فراموشی است اما تو فراموش نکن ، کسی در لابه لای گذر زمان به یادتوست.

 

دیروز می مردند و فراموش میشدند آرام آرام ، امروز چه زود از یاد رفته ایم بی آنکه بمیریم.

 

 

.................................................

 

تلاش برای فراموش کردن اونیکه دوسش داری مثل این میمونه که کسی رو که تاحالا ندیدی بخوای به خاطر بیاری

 

 

.................................................

 

گاه آنقدر غرق آرزوهایت هستی که فراموش می کنی خودت آرزوی کسی هستی...

 

 

.................................................

 

 

 

خواستم خودمو گول بزنم ؛ همه خاطراتم رو انداختم یه گوشه ای و گفتم : فراموش ؛ یه چیزی ته قلبم خندید و گفت : یادمه.

 

.................................................

 

زمان استاد فراموشی است ، مبادا شاگر این استاد باشی.

 

.................................................

 

نه یادی میکنی نه میری از یاد ، به نیکی باد یادت ای پریزاد ، مرا کردی تو ای دوست فراموش ، فراموشیست رسم آدمیزاد

 

.................................................

 

زمانی که مرا ندانسته به دنیا آوردند پیوسته گفتند دوست بدار و حالا که دوست دارم میگویند فراموش کن.

 

.................................................

 

فریاد من از داغ توست ، اینگونه خاموشم نکن ، حالا که یادت میکنم ، دیگر فراموشم نکن.

 

.................................................

 

انسان عزیزانشو فراموش نمی کنه ، بلکه به ندیدنشون عادت می کنه ، تقدیم به کسی که عادت به ندیدنش مثل فراموش کردنش غیرممکنه.

 

.................................................

 

کاش می دانستم بعد از مرگم اولین اشک از چشمان چه کسی جاری می شود ، و آخرین سیاه پوش که مرا فراموش می سپارد چه کسی خواهد بود تا قبل از مرگم جانم را فدایش کنم.

 

.................................................

 

فریاد من از داغ توست ...

بیهوده خاموشم مکن....

حالا که یادت می کنم...

دیگر فراموشم نکن ..

همرنگ دریا کن مرا ...

یک بار معنا کن مرا...

 

.................................................

 

اگر با گریه دریایی بسازم ، اگر با خنده رویایی بسازم ، اگر خنده شود در من فراموش ، اگر گریه شود با من هم آغوش ، تو را هرگز نخواهم کرد فراموش.